کوچه تنهایی خیال

( بی کسی )

parsa-raiman — Sat, 02 Jan 2010 20:39:18 GMT

هرگز از بی کسی خویش مرنج

هرگز از دوري اين راه مگو و

از اين فاصله ها كه ميان من و توست

و هر آنگاه كه دلت تنگ من است

بهترين شعر مرا قاب كن پشت نگاهت بگذار

تا كه تنهايي ات از ديدن من جا بخورد

و بداند كه دل من با توست

و همين نزديكيست .

پارسا - ( مهرداد عبدلي ) - كوچه تنهايي خيال

(( مادر ))

parsa-raiman — Sun, 13 Dec 2009 10:35:18 GMT

سلام دوستان هميشگي ام :

دوست داشتم اين بار كه قلم به دست گرفتم از پدر بنويسم اما هرچه كردم نتونستم

و ناخودآگاه اومدم سراغ مادر .

مادر اي كه از شيره جان و تنت بر من خوراندي تا مني كه نهالي نو پا بودم رشد يابم .

آنگاه كه من سال به سال بزرگ و بزرگ تر مي شدم ، تو همانند درختي كهن سال پير ،

پير و فرتوط تر ميشدي و من قدر وجودت را نمي دانستم ، هر بار خطايي مي كردم ،

تو با نگاهي سرشار از محبت ازخطايم چشم مي پوشيدي و با لبخندي معصومانه مرا با

اشتباهم آشنا مي كردي . اي كاش بودي هر چند با همان نفس خسته تا تو را صدا مي

كردم از پشت نفس هاي گل ابريشم .

مادرم روحت شاد و يادت گرامي

(( پای پیاده ))

parsa-raiman — Mon, 23 Nov 2009 14:39:18 GMT

به من نگو که اینجا آخر دنیاست...

نگو که نقطه ی نبودنت قرار است پر رنگ تر از اینی که هست بشود!

بگذار با خیالت سر کنم...تا ته دنیا... تا آخر جاده ی بودن... تا وقتی که نفس هست!!

بگو!!

بگو باران ببارد!! بگو ببارد و تمام خاطراتمان را زنده نگاه دارد...

بگذار ترانه هایی که گوش می دهم شوق دیدارت را... شوق دستانت را در دلم به پا کند!!

بگذار دنیا را برای رسیدن به نگاهت بپیمایم! حتی با پای پیاده!!

با تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذر خواهم کرد...!

(( امام رضا ))

parsa-raiman — Tue, 27 Oct 2009 11:02:18 GMT

می دونی می خوام کجا برم ؟

می دونی می خوام چیکار کنم ؟

می خوام برای کفترا

یه خورده گندم ببرم

اونجا که گنبدش طلاست

با کفتراش پر بزنم

دوسش دارم اماممه

در خونشو در بزنم

بعضی شبا تو خونمون

بابام به مادرم می گه

می خوام برم امام رضا

به خدا دلم تنگ دیگه

بابام می گه امام رضا

مریضا رو شفا می ده

دوای درد مردمو

از طرف خدا می ده

می خوام برم به مشهد و

یه هفته اونجا بمونم

تو حرم امام رضا

نماز حاجت بخونم

بهش بگم امام رضا

مریضا رو شفا بده

دوای درد مردمو

از طرف خدا بده

آقاجون

می خوام بیام به مشهدت

به طواف کفترای گنبدت

براشون یه کیسه گندم بیارم

خبر از دردای مردم بیارم

بهشون بگم برام دعا کنن

اونقدر

تا که تورو رضا کنن

شعر ( مرحوم آغاسی )

مهرداد عبدلی ( پارسا ) - کوچه تنهایی خیال

(( ساحل امن خیال ))

parsa-raiman — Mon, 28 Sep 2009 11:40:18 GMT

امروز حال و هوایی دیگر در سرم است ، در میان دریای افکارم مشغول

شنا کردنم اما هرچه می روم به ساحلی نمی رسم،انگار ساحل امن خیالم را

دیگرنمیتوانم بیابم ازاودور گشته ام،امروزکه محتاج آنم فریادش میزنم ولی باز

به امیددیدارش به راه ادامه می دهم.اما چیزی نمیبینم،گرچه خسته شدم

اما...دریغ،حتی دریغ ازتکه چوبی که بران تکیه زنم تا کمی از خستگی ام

کاسته شود.افسوس وافسوس که دراین دریای پرطلاتم چیزی نمیبینم وتک و

تنهایم و به ناچار به راهم ادامه می دهم سیاهیی از دور چشمانم را می آزارد ،

کمی بر سرعتم می افزایم ، کم کم به آن نزدیک و نزدیک تر می

شوم ،حال دگر آن سیاهی به سبزی تبدیل شده است

اکنون به خشکی رسده ام اما از خستگی زیاد به خواب رفتم و در خواب

دوباره راهی را که پیموده بوم را پیمودم . نسیمی خنک صورتم را نواززش

می دهد ، از خواب بیدار شدم ، چشمانم را باز کردم ، تمام

اتفاقاتی که رخ داده بود رویایی بیش نبود و هم چنان من در این دنیای وا

نفسا در حال دست و پا زدن در میان منجلاب زندگی . مهردا د عبدلی - پارسا

(( غريبانه ))

parsa-raiman — Fri, 28 Aug 2009 14:19:18 GMT

امشب غریبانه کو چه را گذشتم. فردا شهر غریبی را سفر ...

امروز تاریکتر از شب ٬ فردا را نمی دانم!

دیروز را مانده ام ٬ امروزم نیامده ٬ فردا...!

تمام نوشته هایم خط خط قدم هایی است که ناتوان ٬ به سویت شتابزده می آیند.

ولی بی فایده از ندیدن تو کوچه را بر می گردند. به امید فردایی که نمی دانم...

صدای برگشتنی زمزمه ی کوچه می شود٬ دوباره٬ سه باره ٬ و چند باری شنیده

می شود ٬ ولی دیده نه...!

پژواک انتظاربود و بس! انتظاری ترسناکتر از تنهایی شبهای بی شبگردی که

کابوسم می شدند.

دیگر تمام شدم!

سکوتی ممتد ٬ انتهای کوچه فریادم میزند که بیا!!! من می روم!

ولی کوچه بی پایان است! غرق در بینهایتِ کوچه...

دیگر خودم را نمی یابم .

مهرداد عبدلی ( پارسا ) - کوچه تنهایی خیال

(( دل نوشته ))

parsa-raiman — Wed, 15 Jul 2009 16:41:18 GMT

دوستان سلام :
اول يه عذر خواهي به خاطر اينكه آپ اينبار خيلي طول كشيد اونم به خاطر مسائل كاري بود .

امشب دوباره دلم پر از درد بود ، نمي دونستم چه كار كنم ، مي خواستم فرياد كنم اما فريادم بي صداست ولي همين بي صدايي پر از فرياد است

من و آه و آه و من من و اشك و آه و آه و اشك
من و اشك و تنهايي و آه من و تنهايي و آه و اشك

(( نمي دونم اگه شعرش شعر نيست و به دل نمي چسبه و يه جوراييه بايد منو ببخشيد ))

امشب بازم از اون شباست كه بغض راه گلويم رو بسته و تنفسم رو به مخاطره انداخته ، دوست داشتم اشك كمي به ياري بغضم مي آمد و كمي مرا تسكين مي داد . اما نا خود آگاه به ياد روزهاي گذشته ام افتادم ، چون چندي پيش ميهمان آقا علي ابن موسي الرضا (ع) بودم . ميهماني اي كه شب را در كنارش صبح مي كردم. از درب ورودي باب الرضا كه وارد شدم ، گريه امانم نداد چون ابتداي سال كه داشتم از كنارش جدا مي شدم با چشماني پر از اشك كه هم چون سيل بر گونه هايم روان بود ،‌زمزمه مي كردم :
زائري باراني ام ، آقا به دادم ميرسي ، بي پناهم خسته ام ، تنها به دادم ميرسي ؟ گرچه اهو نيستم اما پر از دلتنگي ام ، ضامن چشمان آهو ها به دادم ميرسي ؟ . . . . . . و سر بر سجده نهادم و گفتم : آقا گدايي بيش نيستم ، مرا در ياب و در اين درياي مواج و پر طلاتم زندگي ياري ام فرما ، آن گاه بود كه كه قلبم و با يادش هميشه شادم . اين بار هم كه قبل از ورودم گفتم،السلام عليك يا ضامن آهو ........ اما امشب كه حدودا" بيست روز است كه از جوارش جدا شده ام ، عجيب بي تاب بي تابم و در پايان يه تفال به حافظ و يا علي :

هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند وانكه اين كار ندانست در انكار بماند

اگراز پرده برون شد دل من عيب مكن شكر ايزد كه نه در پردهء پندار بماند

پارسا - كوچه تنهايي خيال

..:: باز اشكم ::..

parsa-raiman — Sun, 24 May 2009 15:25:18 GMT

به نام او . . . . .

آه اشكم ، آه اشكم ، باز اشكم . . .

نمي دانم چه گويم من ز اين اشك ندانم با كه گويم من ز اين اشك

بجوش اي اشك ويران شد درونم بجوش اي اشك آباد كن توانم

دل تار و سياهم را سپيد كن دلم گرديده خاموش ، روشنش كن

ندانم من چه كردم با تو اي اشك بگو آخر چه كرده با تو اي اشك

بجوش اي اشك ويران شد روانم خرامان شد دلم ، جانم ، كلامم

پارسا - كوچه تنهايي خيال

..:: پنجره ::..

parsa-raiman — Mon, 13 Apr 2009 20:53:18 GMT

در غار خودش بود .

كسي از پنجره ها برايش ترانه اي سرود.

خيره به ديوارها نگاه مي كرد ، براي اينكه تصويري از پنجره را تجسم كند.

آخر خيلي وقت بود كه هر راه خروجي را تيغه كشيده بود …

پارسا - كوچه تنهايي خيال

..:: بدون شرح ::..

parsa-raiman — Fri, 13 Mar 2009 22:11:18 GMT

به نام او كه همواره دلم در پيچ و تاب زندگاني و در كوچه پس كوچه هاييش مي چرخد .

آنقدر مي چرخم و مي چرخم و نامش را صدا مي كنم و آنلحظه است كه به آرامشي دست نيافتني خواهم رسيد كه هرگز و در هيچ زماني به آن نمي رسم ، اما . . . . اما اين آرامش را از آن خود مي دانم و در سكوت و تنهايي و در كنج ديواري كاه گلي و فروريخته در حالي كه از چشمه ي خروشان چشمم قطرات اشك همانند الماس مي درخشند و آرام ، آرام بر روي گونه هايم مي لغزند و مي لغزند و مي لغزند ، آري من اين چنين تنهايم و اين تنهايي را دوست دارم و اما .................. نمي دانم ، مي خواهي بداني تنهايي يعني چه ؟ يعني در برهوت سكوت ساكن شدن .

پارسا - كوچه تنهايي خيال